به گزارش روابط عمومی معاونت فرهنگی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی تهران، دکتر محمدحسین پورغریب، متخصص پزشکی ورزشی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در خصوص نحوه صحیح فعالیت ورزشی در ماه مبارک رمضان توصیه‌هایی کاربردی ارائه داد.

وی گفت: به طور معمول بهترین زمان برای فعالیت‌های ورزشی بعد از ظهرها است، زیرا بدن در این ساعات از لحاظ فیزیولوژیکی و آمادگی جسمانی در بهترین وضعیت قرار دارد. اما با توجه به شرایط روزه‌داری، ورزشکاران باید زمان‌بندی خود را متناسب با توانایی‌شان تنظیم کنند.

بهترین زمان برای کاهش وزن: یک ساعت قبل از افطار

دکتر پورغریب زمان یک ساعت قبل از افطار را برای ورزشکارانی که هدف اصلی آن‌ها کاهش وزن است، یک زمان بسیار مناسب دانست. او با استناد به مقالات علمی اظهار داشت که پس از یک دوره طولانی گرسنگی (مانند روزه‌داری)، ورزش کردن منجر به چربی‌سوزی بیشتری می‌شود. با این حال، این توصیه مشروط است: «اگر کسی ضعف، بی‌حالی یا کم‌خونی دارد و احتمال افت فشار خون وجود دارد، بهتر است این زمان را انتخاب نکند.» در غیر این صورت، فرد می‌تواند پس از ورزش، بلافاصله افطار کرده و مواد غذایی مورد نیاز بدن را تأمین کند.

زمان ایده‌آل پس از افطار

دومین زمان پیشنهادی برای ورزش، دو تا سه ساعت پس از صرف افطار است. این زمان به بدن فرصت می‌دهد تا فرآیند هضم اولیه را انجام دهد. وی به تفکیک عادات غذایی افراد اشاره کرد: کسانی که افطاری سبک می‌خورند: می‌توانند دو تا سه ساعت بعد ورزش کرده و سپس شام میل کنند.

کسانی که افطار و شام را با هم می‌خورند: بهتر است حداقل سه ساعت از وعده غذایی سنگین گذشته باشد تا فعالیت ورزشی انجام شود. همچنین، پس از ورزش در این زمان، می‌توانند یک میان‌وعده کوچک میل کرده و مایعات کافی برای آمادگی روز بعد را به بدن برسانند.

ورزش صبحگاهی در ماه رمضان

اگر فردی اصرار به ورزش صبحگاهی دارد، باید قبل از اذان صبح و ترجیحاً در بازه زمانی چهار تا پنج صبح ورزش کند تا پس از آن فرصت کافی برای صرف سحری و تأمین انرژی لازم برای روز را داشته باشد. در صورتی که ورزش در ساعت شش یا هفت صبح انجام شود، باید صرفاً در حد گرم کردن سبک و حرکات کششی باشد، در غیر این صورت خطر کم‌آبی و ضعف شدید در طول روز وجود دارد.

تغییر در نوع ورزش یا شدت آن؟

عضو هیئت علمی دانشگاه تأکید کرد که نیازی به تغییر نوع ورزش (هوازی، استقامتی، قدرتی) نیست و فرد می‌تواند بر اساس علاقه خود ادامه دهد. اما به دلیل شرایط روزه، توصیه می‌شود به خصوص در زمان قبل از افطار، زمان و شدت ورزش کمتر شود.

هشدارهای مهم: کم‌آبی و افت قند خون

دو نگرانی اصلی در ورزش روزه‌داران، کمبود آب بدن (دهیدراتاسیون) و کاهش قند خون (هیپوگلیسمی) است که علائم مشابهی مانند ضعف، بی‌حالی، سرگیجه، حالت تهوع و رنگ‌پریدگی ایجاد می‌کنند. در این شرایط، ضربان قلب معمولاً ابتدا تند می‌زند (تاکی‌کاردی). اگر ورزشکاری دچار این علائم شد، باید فوراً ورزش را متوقف کند و در اسرع وقت مواد غذایی و مایعات را دریافت نماید.

توصیه‌های پایانی

۱. بیماران زمینه‌ای: افرادی که دیابت یا بیماری زمینه‌ای دارند، باید حتماً قبل از هرگونه فعالیت ورزشی در روز، با پزشک معالج خود مشورت کنند.

۲. اهمیت گرم کردن و سرد کردن: به دلیل احتمال بالاتر اسپاسم و آسیب عضلانی ناشی از کمبود آب و مواد غذایی، گرم کردن، سرد کردن و حرکات کششی باید با دقت بیشتری نسبت به حالت عادی انجام شود تا از آسیب جلوگیری شده و فرد از ورزش لذت ببرد.